Het einde van Attack on Titan is een van de meest besproken en controversiële series-afsluitingen in anime-geschiedenis. Fans waren diep verdeeld: sommigen vonden het een meesterlijk statement over de cyclus van geweld, anderen voelden zich verraden. Wat gebeurt er precies, en wat betekent het?
Mikasa doodt Eren. In zijn Titan-vorm houdt hij de Alliance op — hij zet zijn eigen vrienden in als instrumenten voor zijn plan. Uiteindelijk snijdt Mikasa zijn hoofd af in zijn menselijke gedaante, terwijl ze hem voor het laatste omhelst. Ze begraaft zijn hoofd onder de boom waar hij als kind sliep.
De Rumbling stopt. Driekwart van de wereldbevolking is dood. De overlevende Titans verliezen hun krachten en worden mensen — inclusief alle dragers van de Negen Titans. Armin spreekt de wereld toe namens Paradijs en probeert vrede te stichten.
Na de finale sprong toont de epiloog: de wereld gaat verder. Er is vrede — maar tijdelijk. Nieuwe naties rusten zich bewapend op. De boom op Erens graf groeit uit tot een reusachtige boom die lijkt op de vijgenboom van Ymir Fritz, wat suggereert dat de cyclus van Titans mogelijk ooit terugkeert.
Mikasa leeft lang, trouwt (met wie wordt niet expliciet gezegd) en sterft uiteindelijk oud bij Erens graf, met de sjaal nog om. Jean en Conny lijken hun leven verder te leiden. Historia regeert Paradijs.
De boom aan het einde is geen toeval. Aan het begin van de serie speelt Eren als kind bij een boom en valt in slaap — hij droomt dan al van de toekomst die hij heeft gezien via het Founding Titan. De cyclus is compleet: begin en einde zijn hetzelfde moment.
Isayama suggereert hiermee dat de cyclus van geweld, haat en Titans nooit echt eindigt — het slaapt alleen. Dit is geen nihilistisch statement maar een oproep tot waakzaamheid: vrede moet actief worden onderhouden.
Het anime-einde bevat extra scènes die niet in de manga staan. Isayama voegde persoonlijk nieuwe epiloogscènes toe, inclusief een verduidelijking van Erens intenties via flashbacks die in de manga ambigueus bleven.
De belangrijkste toevoeging: Eren vertelt Armin expliciet dat hij van hen houdt en dat hij wil dat ze als helden worden herinnerd, niet als slachtoffers. Dit geeft het einde een emotioneel fundament dat in de manga veel verder geïmpliceerd werd.